HISTORIA FIRMY

Firma Lancaster Sock została założona w 1917 roku przez Wiliama i Mary Ormerod i początkowo wytwarzała wkładki do obuwia.

CZTERY POKOLENIA RODZINY ORMEROD
(1917 — OBECNIE)

Ich dwaj synowie, George i Robert, rozwinęli działalność firmy o produkcję i laminację wyrobów z korka i filcu. Wśród produktów firmy znalazły się sandały formowane wtryskowo i dziecięce obuwie gumowe.

W ciągu ostatnich 45 lat Wiliam Ormerod, wnuk założyciela firmy, rozszerzył gamę produktów i nabył cztery konkurencyjne firmy, Thomas Green, Greenfield Laminates, Textile Combining Ltd oraz wydział pianek lateksowych firmy Stadex Industries we Wrexham.

Nasza fabryka w Bacup posiada trzy linie do powlekania pianką lateksową, wytwarzając szeroki wachlarz materiałów powlekanych pianką lateksową do wytwarzania obuwia i wkładek obuwniczych, granulat gumowy na podłoża dywanowe, metalizowane tkaniny odbijające ciepło na pokrycia desek do prasowania i zamsz syntetyczny na ściereczki do czyszczenia

Dodatkowo jesteśmy w pełni niezależnymi specjalistami w laminacji płomieniowej szerokiej gamy PCV, pianek, materiałów włókienniczych i folii o szerokości do dwóch metrów.

Oferujemy również szeroki zakres usług laminacji topliwej oddychających folii PU oraz termopowlekanie wyrobów włókienniczych. Oferujemy również pianki, powłoki samoprzylepne i na zamówienie wykonujemy perforację materiałów elastycznych w rolkach.

Jednym z obszarów, w których się rozwijamy, jest produkcja syntetycznych ściereczek do czyszczenia, które mogą być dostarczane w postaci rolek po 100m lub pocięte na sztuki - nasze najpopularniejsze produkty w tym zakresie to Brycham i Eurocham.

HISTORIA POŁOŻENIA I DOSTAWA WODY

Położenie zakładu Lancashire Sock Manufacturing Company było związane z materiałami włókienniczymi w szczególności z przędzeniem bawełny.

Pierwsza przędzalnia bawełny powstała w 1790 r. w Mount Pleasant Mill. Była to produkcja ręczna. Maszyna przędła osnowy do tkania ręcznego bawełny i barchan.

Ta przędzalnia działała przez około sześćdziesiąt lat i jako mała firma zatrudniała pięćdziesiąt osób.

Brak stałych dostaw wody (ze względu na ograniczony obszar zlewni na tej wysokości) dla kół wodnych zasilających przędzalnię uniemożliwiał rozszerzenie działalności, więc w połowie 1850 roku zakład został przebudowany w trzy piętrową fabrykę z maszynami przędlniczymi zasilanymi parą oraz jednopiętrowy budynek tkacki z krosnami. Zmieniono też nazwę na Britannia Mill.

Nie kondensacyjne silniki parowe wymagały dużych ilości wody więc po drugiej stronie ulicy od Britannia Mill obok ulicy Sarah Street został zbudowany zapasowy zbiornik na wodę.

Drugi budynek tkacki znany jako Albert Shed został zbudowany kilka lat później z tyłu Britannia Mill i był zopatrywany w wodę z małego zbiornika położonego na tyłach ulicy 141-153 New LIne.

Zbiornik zasilający Albert Shed napełniony był strumykami z Stubbylee i Deansgreave z wyrobisk i kamieniołomów Though Syke (ciek wodny biegnący równolegle do drogi i przepływający pod Britannia Mill) był na zbyt niskim poziomie.

W roku 1880/1 została zbudowana kolej z Bacup do Rochdale, a strumienie z Stubbylee i Deansgreave zaopatrzające w wodę były skierowane przez inżynierów równolegle z linią kolejową, z pominięciem zbiornika Albert Shed. Zbiornik ten był pełny a budynek tkacki czerpał wodę ze zbiornika Britannia Mll.

Wkrótce okazało się, że rozmiar zbiornika Britannia Mill ledwie wystarcza do pokrycia potrzeb walcowni, w miesiącach letnich, brak wody był czynnikiem ograniczającym produkcję.

W 1884/5 zbudowano dodatkowy zbiornik o większej pojemności aby działał jako zapas. Bufor został zbudowany na wzgórzu z widokiem na zakłady Nanny Brow. Kilka naturalnych źródeł zostało przekierowanych do zasilania nowego zbiornika. Koryta strumieni przekierowano od Old Trough Gate przez ulicę Rochdale Road do zbiornika Britannia Mill. Dzięki 12 calowym rurom woda z nowego zbiornika była również dostępna do zakładu.

Z wyjątkiem dalszych odcinków drenu odwadniającego, cieki wodne w tamtym czasie nie różniły się zasadniczo od obecnych.

HISTORIA BRITANNIA MILL

Britannia Mill była prowadzona przez większość w XIX wieku przez firmę Sutcliffe &Smith. William Sutclife z Bacup przeniósł się do Doliny Todmorden w 1823 roku i ożenił się z córką Jamesa Smitha z Burnley. Prowadził on młyn kukurydziany, który znajdował się na ulicy Todmorden Road w Bacup i mielenie mąki było główny przedmiotem działalności rodziny. Współpraca z panem Smithem dobrze wpłynęła dla Britannia Mill na rozwijający się przemysł bawełniany w 1860 roku (przy jednoczesnym kontynuowaniu działalności produkcji mąki), a gdy zmarł w 1873 roku, jego następcą został jego syn James Smith Sutcliffe, który przez cały czas pracował z ojcem, ponieważ opuścił szkołę w 1850 roku. James Smith Sutcliffe był bardzo widoczny w życiu publicznym Bacup, będąc w miejscowym samorządzie, gdzie pokazał wielką hojność, dla sierot i wdów w szczególności. Jego dwaj najwięksi przyjaciele byli to Henry Maden, przede wszystkim był osobą publiczną Bacup i Edward Hoyle , szef największej firmy produkującej bawełnę w Bacup. Chociaż stosunki współpracowników wydawały się dobre, bywały małe sprzeczki, jak w większości innych firm i tylko jeden krótki strajk. Raport z wypadku 1868r. jest dobrym tego przykładem gdzie wszyscy zostali przesłuchani przez sędziów. Z szybko rozwijającym się handlem bawełny rosła obawa o wielki niedobór siły roboczej. Producenci pragnęli zachować i egzekwować zasadę że pracownicy powinni dać zawiadomienie o zamiarze opuszczenia pracy z kilku dniowym wyprzedzeniem. Thomas Loons, pracownik Sutcliffe&Smith został wezwany do opuszczenia pracy bez wypowiedzenia. Twierdził on, że nigdy nie zostały mu przedstawione zasady pracy w przędzalni i dlatego nie mógł ich przeczytać. Ale nadal musiał ponieść koszty przestoju i wrócić do pracy.To musiało być trudne dla zwykłych pracowników przędzalni, z własnej kieszeni pokrywać koszty, ale to była normalna procedura w takich przypadkach,bez względu na powód porzucenia pracy. Firma nadal produkowała , zwłaszcza w roku 1870. Na balu w 1877 roku pewien pracownik wspomniał ze siedem lat wcześniej było 7 silnikowych zgrzeblarek w przędzalni ,a w 1877 było ich 53, a także liczba krosien wzrosła w podobnych proporcjach. Rozwój został zatrzymany w czasie kryzysu pod koniec dekady, a dodatkowo przez poważny pożar w 1886r. ,pomimo ze szkody wynoszące £5,000 zostały pokryte przez firmę ubezpieczeniową.

Pożar wybuchł na parterze . Zapaliły się wiszące nicielnice i drewniane obudowy pasów napędowych przez co pożar rozprzestrzenił się na wyższe pietra.Co gorsza zapalił się gaz i tylko metalowe drzwi pomiędzy pokojami spowolniły postęp pożarów.Ze sprzętu przeciwpożarowego były dostępne hydranty i węże ale pomimo dobrego dostępu do wody potrzebne były wozy strażackie aby utrzymać ogień pod kontrolą.Do walki z pożarem został wysłany aparat gaśniczy Joshua Lord and Son's z Todmorden Road.Na pomoc został wezwany wóz strażacki West of England z Whitworth,któremu dojazd zajął godzinę. Pożar został opanowany po 4,5 godziny. Natomiast w innym pożarze 10 lat później gdy już Bacup miało własny wóz strażacki eksplodował gwizdek w przędzalni. Ten pożar został szybko ugaszony ale spowodował trochę szkód. Wkrótce po przekształceniu w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością firma została zamknięta. Aby uruchomić przędzalnię Britannia Mill Company (Bacup) Ltd. została utworzona nowa spółka, która była skoncentrowana na pierścieniowej przędzy (które były wcześniej liderem od wielu lat tak jak w mieście Oldham). Z boomu po pierwszej wojnie światowej firma zadeklarowała dywidendę w wysokości 20% przez pół roku, za co wybudowano kolejną przędzalnię w Rochdale. Nie mnie jednak, podobnie jak wiele innych przędzalniach bawełny, Britannia Mill Company zatrzymała produkcję po pierwszej wojnie światowej. Lancashire Sock Manufacturing Company przeniósł się w 1926 roku, dzieląc się z Gaskells (którzy zajęli jeden przesmyk kondygnacyjny, tkactwo i dwie sekcje jednopoziomowe na głównej drodze), dopóki nie przeniósł się w 1990 roku, kiedy Lancahire Sock przejęła wszystkie budynki od Britannia Mill.

Lancashire Sock Manufacturing Company • Britannia Mill • Bacup • Lancashire OL13 9RZ • Wielka Brytania

Copyright 2014. Lancashire Sock jest zastrzeżonym znakiem towarowym w Wielka Brytania, nr rej. 00525682. NIP: GB146 4462 64. Siedziba: Britannia Mill, Bacup, Lancashire OL13 9RZ.
Wszelkie prawa zastrzeżone.